Μάνος Λοΐζος - Ναζίμ Χικμέτ

Πάνω σ' αυτή την όχθη
στο θαλασσινό κατώφλι
η βροχή σαν δίχτυ με τυλίγει
Τις μέρες της βροχής άσπρη σημαία
άσπρη σημαία στο κατάρτι υψώνεται

Βρέχει και ξαφνικά είναι εύκολο
εύκολο το να πεθάνεις
και το ίδιο εύκολο το θάνατο να περιμένεις
το θάνατο να περιμένεις

Ποίηση : Ναζίμ Χικμέτ 
Απόδοση στα ελληνικά: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική και ερμηνεία :Μάνος Λοΐζος
Δίσκος : Γράμματα στην αγαπημένη

"Πέθανε ο Μάνος Λοΐζος;"

Στις 15 Αυγούστου 1982, ο Μάνος πήγε στο σπίτι της πρώτης γυναίκας του στο Χολαργό, για να ευχηθεί και στη Μάρω και στη Μυρσίνη, "χρόνια πολλά", που γιόρταζαν. Στο δρόμο για το Χολαργό, μέσα στο αυτοκίνητο του Παγωμένου, γύρισε στον πατέρα του και του είπε: " Μπαμπά, θα' ρθεις να με πάρεις από το αεροδρόμιο, όταν θα επιστρέψω;" Λέει, σήμερα, ο Ανδρέας Λοΐζου: " Τον κοίταξα έκπληκτος. Ποτέ δε μου'χε πει τέτοιο πράγμα - να πάω να τον πάρω από το αεροδρόμιο. " Και πού θα ξέρω παιδί μου, πότε θα' ρθεις;" τον ρώτησα. " Θα σου τηλεγραφήσω", μου απάντησε. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν ξέρω γιατί μου' κανε αυτή την κουβέντα. Λες να προαισθανόταν το τέλος του και ζητούσε, σαν παιδί, να πάρει κουράγιο, με τη σκέψη πως θα γυρίσει και θα τον περιμένω, εγώ, ο πατέρας του, στο αεροδρόμιο;"
Ο Μάνος διανυκτέρευσε στο σπίτι της Μάρως και της Μυρσίνης. Το πρωί της επομένης, κι ενώ τον περίμενε στο αυτοκίνητο για να τον πάρει στο αεροδρόμιο, ο Παγωμένος, ο Λοΐζος, κατεβαίνοντας μαζί με τη Μάρω, με το ασανσέρ, έγειρε το κεφάλι του στον ώμο της και της εξομολογήθηκε: " Μάρω, φοβάμαι, πως αυτό το ταξίδι στη Μόσχα, θα' ναι το τελευταίο. Φοβάμαι, πως δε θα ξαναγυρίσω..."
Ήταν η κατάρρευση. Γιατί, ως τότε και από παιδί, ο Μάνος, όπως θα μου πει ο παιδικός του φίλος Φώτης Κωνσταντινίδης, " έμπαινε, συνεχώς, σ' ένα δικό του πλανήτη. Σ' ένα δικό του κόσμο. Παρατηρούσα, πως συχνά, βρισκόταν σε μια κατάσταση μέθης. Και καλλιεργούσε την ιδέα ότι ήταν αθάνατος. Ότι μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε κατάχρηση, να μπει σε οποιαδήποτε συγκινησιακή περιπέτεια και να βγει χωρίς απώλειες. Ναι. Καλλιέργούσε την ιδέα ότι ήταν αθάνατος".
Μένω σ' αυτό το τελευταίο: " Καλλιεργούσε την ιδέα ότι ήταν αθάνατος". Και ρωτάω: " Πέθανε ο Μάνος Λοίζος;"

Λευτέρη Παπαδόπουλου , Μάνος Λοΐζος, Κάκτος, Αθήνα 1983, 2η έκδοση

Γράμματα στην αγαπημένη

Ποίηση: Nαζίμ Χικμέτ
Απόδοση: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική και ερμηνεία: Μάνος Λοϊζος

Τίποτα δεν πάει χαμένο...

Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937 .

Κάτω από ένα κουνουπίδι

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1982 έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Λοΐζος. Οι μουσικές και τα τραγούδια του εξακολουθούν να μας συντροφεύουν και να τον κρατούν ζωντανό. Πολλά τα αφιερώματα , οι επανεκδόσεις και οι επανεκτελέσεις των τραγουδιών του.

Η ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία του δεν θα μπορούσε να αφήσει απέξω τα παιδιά.

 " Κάτω από ένα κουνουπίδι " λέγεται ο δίσκος με τα παιδικά τραγούδια του Μάνου Λοΐζου. Σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη τα τραγούδια πρωτοακούστηκαν σε κασέτα το 1981. Το 1995 κυκλοφόρησαν σε δίσκο με πρωτοβουλία του Άκου Δασκαλόπουλου.

Ένας εξαιρετικός δίσκος και όχι μόνο για μικρά παιδιά!

Ο Σταθμός

Ο «Σταθμός» ήταν ο πρώτος μεγάλος δίσκος του Λοΐζου και, ταυτόχρονα, ο δίσκος με τον οποίον εγκαινιάστηκε το σήμα MINOS. Όπως μάλιστα πληροφορούμαστε από το σημείωμα που υπάρχει στο δίσκο: «για τη στερεοφωνική εγγραφή του χρειάσθηκαν 214 ολόκληρες ώρες δουλειάς».
Ο «Σταθμός» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 1968 κι, όπως αναφέρεται στο σημείωμα του δίσκου: «τούτο το τεράστιο σε αξία μουσικό έργο αποδίδεται από τον καθιερωμένο πια Γιάννη Καλατζή, τη μοναδική Λίτσα Διαμάντη, τον κλασικό στο είδος του Δημήτρη Ευσταθίου και το καινούριο ταλέντο: το Γιώργο Νταλάρα». Αυτή είναι κι η πρώτη ολοκληρωμένη συνεργασία του Μάνου Λοΐζου με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Αν κι η γνωριμία τους ξεκινά απ’ το 1965 κι η συνεργασία τους ένα χρόνο μετά (1966), αρχικά με κάποια μεμονωμένα τραγούδια, παίρνει μια πρώτη συγκεκριμένη μορφή στο «Σταθμό». Παρότι το υλικό του αποτελείται από σκόρπια τραγούδια και σε καμιά περίπτωση δεν είναι ένας θεματικός κύκλος τραγουδιών, με τη δουλειά αυτή, διαμορφώνεται η ισορροπία δύο δημιουργών και δύο, βασικά, ερμηνευτών, που θα συνεχιστεί και στο μέλλον με δυο ακόμα δίσκους.

Η συνέχεια του ιστορικού του δίσκου στο  e-orfeas. gr

Το 1966, ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος γνώρισε στον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας Μίνος, Μάκη Μάτσα, έναν νεαρό συνθέτη, που έκανε τότε, τις πρώτες του προσπάθειες να καταξιωθεί στη δισκογραφία. Τον Μάνο Λοΐζο. Η συνάντηση των δύο αντρών δεν οδήγησε σε συνεργασία, αφού οι στίχοι του Λοΐζου δεν εντυπωσίασαν τον Μάτσα. Δύο χρόνια μετά, ο νεαρός συνθέτης αποφάσισε να αλλάξει τους στίχους των τραγουδιών και να τα παρουσιάσει ξανά στην εταιρία, αλλά αυτή τη φορά, επέλεξε να συνεργαστεί με τον ίδιο τον Παπαδόπουλο, που έγραψε τους στίχους. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας του Μάνου Λοΐζου με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο ενθουσίασε τη Μίνος. Η συμφωνία κλείστηκε αμέσως και οι δημιουργοί ετοιμάστηκαν για την ηχογράφηση. Για την ερμηνεία των τραγουδιών επιλέχτηκε ο νεαρός τραγουδιστής Γιάννης Καλατζής....

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/o-protos-diskos-tou-manou-lo%ce%90zou-o-stathmos-itan-stathmos-stin-kariera-tou/

Μεγαλώσαμε με τη μουσική και τα τραγούδια του

Μια καλημέρα

31 χρόνια χωρίς το Μάνο Λοΐζο

Μια συνέντευξη του Μάνου Λοΐζου στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας το 1980. Τη συνέντευξη μετέδωσε  η Έφη Μεταλληνού στην εκμπομπή της το 1985. 

  

Μάνος Λοΐζος