Σύβοτα

Η τελευταία εκδρομή του σχολείου λίγο πριν τελειώσουν τα μαθήματα είχε προορισμό τα Σύβοτα , το γνωστό πλέον παραθαλάσσιο χωριό στα νότια της Θεσπρωτίας. Ο καιρός συννεφιασμένος , βαρύς και η ατμόσφαιρα θολή από τη αιωρούμενη σκόνη . Δεν έβρεξε όμως. Η θάλασσα ήρεμη και γκρίζα.

Τα Σύβοτα είναι ένας τόπος πνιγμένος στο πράσινο και στα λουλούδια. Σε όλη τη διαδρομή κυριαρχεί το κίτρινο από τα λουλούδια των θάμνων. Μέσα στο χωριό πανδαισία χρωμάτων και λουλουδιών. Στις αυλές των σπιτιών, στους δρόμους, στους πέτρινους τοίχους. Και ανάμεσα στα χρώματα όλες οι αποχρώσεις του πράσινου από τις ελιές, τα πεύκα , τα κυπαρίσσια και λογής λογής άλλα δέντρα. Αγριολουλούδα σπαρμένα παντού. Η βλάστηση φτάνει μέχρι τη θάλασσα και δημιουργεί ένα παραδεισένιο τοπίο. Ανάλογα με το φως και το χρώμα της θάλασσας. Δεν είναι πουθενά το ίδιο.
Επειδή όμως η περιοχή αναπτύσσεται τουριστικά με γοργούς ρυθμούς υπάρχουν και οι ανάλογες συνέπειες. Ανάμεσα στα δέντρα και κοντά στη θάλασσα ξεφυτρώνουν κάθε είδους κτίσματα , μικρά ή μεγάλα , ψηλά ή χαμηλά. Τα παλιά σπίτια εξαφανίζονται σιγά σιγά και τη θέση τους παίρνουν πολυτελείς κατασκευές, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία. Καλό ή κακό αυτό θα φανεί στα επόμενα χρόνια.

Περίπατος

Μέρες τώρα βρέχει. Ο ουρανός γεμάτος μαύρα και βαριά σύννεφα. Ομίχλη και υγρασία. Ο σχολικός περίπατος όμως είναι προγραμματισμένος και δεν μπορεί να ματαιωθεί. Ψάχνουμε μόνο μια μέρα με ηλιοφάνεια έστω και κατά διαστήματα. Οι περισσότερες προβλέψεις έδειχναν ότι η σημερινή μέρα θα ήταν η καλύτερη της εβδομάδας. Ο προορισμός μας ένα μικρό, παραθαλάσσιο και γραφικό ψαροχώρι , η Πλαταριά, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το σχολείο μας. 
Φτάνοντας στο σχολείο η βροχή είχε σταματήσει. Μεγάλα σταχτιά σύννεφα εναλλάσσονταν με άλλα μικρότερα και λευκά. Οι πρωινές αχτίνες του ήλιου χλωμές και αδύναμες  προσπαθούσαν  να τα διαπεράσουν. Όλα υγρά και νοτισμένα. 
Σε όλη τη διαδρομή το τοπίο είναι κατάφυτο από ελιές που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Στέγες σπιτιών και καμινάδες που καπνίζουν ξεπροβάλλουν ανάμεσα τους. Ασημοπράσινη η  πλαγιά κατηφορίζει και ενώνεται απαλά με τη βαθυγάλαζη θάλασσα,  που αλλάζει συνεχώς  απόχρωση ακολουθώντας  το  παιχνίδισμα του φωτός με τα σύννεφα.
Ψαρόβαρκες και ιστιοφόρα αναποδογυρισμένες εικόνες σε αρυτίδωτα νερά. Αιθέριες μυρωδιές φασκόμηλου , ευκάλυπτου , ιώδιου και θαλασσινής αύρας.
Ήρεμο και γαλήνιο τοπίο. Πού και πού μαυρίζει ο ουρανός , ψιλές στάλες βροχής σχηματίζουν μικρούς κύκλους στη θάλασσα. Ελαφρύς κυματισμός και γλαροπούλια σε χαμηλές πτήσεις. 
Η πρωινή ησυχία του χωριού διαταράσσεται από τις φωνές των μικρών αγοριών και κοριτσιών που ξεχύνονται στην πλατεία και περπατούν δίπλα στη θάλασσα ανέμελα και ελεύθερα.

Στο Λάμποβο

Λάμποβος είναι το παζάρι,η εμποροπανήγυρη,που γίνεται στις αρχές Οκτωβρίου στην Παραμυθιά. Η ονομασία προέρχεται από το Λάμποβο, ένα χωριό κοντά στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας. Λένε ότι η εμποροπανήγυρη είχε  συσταθεί εκεί από τον Ιουστινιανό , τον 6ο αι.μ.Χ. και το έφεραν στην Παραμυθιά κάτοικοι του χωριού. 
Θεωρείται το πιο παλιό παζάρι της Ηπείρου με ιδιαίτερη ακμή τον 18ο αι., όταν στην περιοχή παρατηρείται έντονη εμπορική δραστηριότητα.
Τα παζάρια και οι εμποροπανηγύρεις έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα , αλλά τα συναντάμε και στα βυζαντινά και οθωμανικά χρόνια. Συνδέονταν με τις επαγγελματικές συντεχνίες ,με την εμπορική δραστηριότητα, την ανάπτυξη των πόλεων κοντά σε μεγάλους δρόμους και λιμάνια και τις θρησκευτικές γιορτές. Σε αυτά συμμετείχαν κυρίως οι μετακινούμενοι έμποροι από περιοχή σε περιοχή, οι μικροί παραγωγοί που ήθελαν να ανταλλάξουν τα προϊόντα τους με άλλα που οι ίδιοι δεν είχαν. Σημαντική ήταν και η αγοραπωλησία ζώων.
Τα παζάρια κρατούσαν αρκετές μέρες ,τόνωναν το τοπικό εμπόριο, βοηθούσαν στην επικοινωνία των ανθρώπων, στις πολιτιστικές ανταλλαγές και πρόσθεταν ένα διαφορετικό, πιο χαρούμενο χρώμα ,στις ζωές τους,καθώς έβρισκαν την ευκαιρία εκτός από τις εμπορικές δραστηριότητες και τις αγοραπωλησίες να διασκεδάζουν ,τρώγοντας, πίνοντας και χορεύοντας.
Στις μέρες μας , μολονότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει, σε αρκετές πόλεις εξακολουθούν να γίνονται παζάρια, αν και με αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά τους , και να προσφέρουν μια χαρούμενη νότα στη μίζερη καθημερινότητα. 

Το Λάμποβο επισκεφθήκαμε σήμερα με το σχολείο, στην πρώτη μας εκδρομή. Η χθεσινοβραδινή βροχή ευτυχώς δεν συνεχίστηκε και η μέρα, αν και συννεφιασμένη, κύλησε ευχάριστα και χαρούμενα.

 Κόσμος από τα γύρω χωριά έρχεται να ψωνίσει.

 

Πολλά και φθηνά προϊόντα γεμίζουν τους πάγκους

 

Υπαίθριες ψησταριές παντού. Σουβλάκι και λουκάνικο κυριαρχούν

 

 

Χαλβάς Φαρσάλων και λουκουμάδες, σήμα κατατεθέν κάθε παζαριού 

 Ο κρεοπώλης εκθέτει και αυτός την πραμάτεια του

 Παιχνίδια που θυμίζουν άλλες εποχές

Μια στάση στο Γυναικείο Συνεταιρισμό Παραμυθιάς " Οι Σουλιώτισσες". Αδύνατον να αντισταθούμε στις καταπληκτικές πίτες και στα υπέροχα κουλουράκια. Τα ράφια του πάγκου τους γεμάτα χειροποίητα προϊόντα, γλυκά του κουταλιού, τραχανάδες, κουραμπιέδες- όλα  φτιαγμένα με αγνά υλικά και πολύ μεράκι- ρίγανη και τσάι του βουνού. Από τους καλύτερους συνεταιρισμούς γυναικών, που διαθέτει δικό του χώρο και λειτουργεί όλο το χρόνο. Ευγενέστατες και οι κυρίες που δουλεύουν σε αυτόν.

Περιστρεφόμενη μπαλαρίνα και καρουζέλ στο μικρό λούνα πάρκ, πόλος έλξης των παιδιών