Της θάλασσας τα μάγια

Ώρες ατέλειωτες τη θάλασσα κοιτάζεις
και τ’ άγρια κύματα να σκάνε στην ακτή.
Σαν του χειμώνα τα πουλιά χρώματα αλλάζεις
κι εγώ στους κύκλους των ματιών σου έχω κλειστεί.

Άλλος γυρεύει άγκυρα κι άλλος πανί, 
ότι προσμέναμε δεν λέει να φανεί.
Η νύχτα μάγισσα γριά χαμογελάει, 
νησιά κοράλλια μας πουλάει.

Ποιος άλλαξε του χρόνου τη ροή, 
ποιος έλυσε της θάλασσας τα μάγια;
Μη μου αρνηθείς αυτή την εκδρομή, 
κι ας είναι να γυρίσουμε ναυάγια.

Άλλος γυρεύει βάλσαμο κι άλλος πληγή, 
ειν’ οι αλήθειες όσοι οι άνθρωποι στη γη.
Η νύχτα μάγισσα γριά χαμογελάει, 
νησιά κοράλλια μας πουλάει.

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς

Λάμπα θυέλλης

Μ' αρέσουνε τα χρώματα που δίνουν δικαιώματα
για λύπη, για χαρά για φαντασία
Μ' αρέσουν κάτι βλέμματα, που πάλεψαν με θέματα
αγάπη, λησμονιά και προδοσία
Μ' αρέσει αυτό το επίμονο του ανθρώπου λέω, τ' αλίμονο
που θέλει κι απ' το σύμπαν σημασία
Θέλω να σε φιλήσω, στα χέρια σαν εικόνα σ' εκκλησία
Και να χαθώ

Αγάπη, αλήθεια, θλιμμένη
Αρχόντισσά μου, πόρτα μυστική
Ποια λάμπα θυέλλης κρυμμένη
Στο τί θα γίνω μ' έφερε ως εκεί

Μ' αρέσουν κάτι κύματα που σήκωσαν τα αισθήματα
σε μια κουβέντα, μια χειρονομία
Μ' αρέσει και τ' αντίθετο, το ίδιο να 'χει επίθετο
που ενώθηκαν οι δυο σε σάρκα μία

Μ' αρέσει που κατάλαβα, πως όσα πήρα τα' λαβα
μ' απρόσμενα σαφώς ταχυδρομεία
Θέλω να σε φιλήσω
Στα χείλη σαν μεγάλη γνωριμία και να χαθώ

Αγάπη, αλήθεια, θλιμμένη
Αρχόντισσά μου, πόρτα μυστική
Ποια λάμπα θυέλλης κρυμμένη
Στο τί θα γίνω μ' έφερε ως εκεί

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς

Κυριακή πρωΐ

Όταν ξημερώσει
πριν να τελειώσει η εκκλησιά
Θα'ρθω να σε πάρω
Και θα σαλπάρω για μακριά

Ήσυχο το κύμα
κι είναι πρίμος ο καιρός
Είναι Κυριακή πρωί
το λιμάνι μας καρτερεί
Σήμερα είναι η μέρα μου
που θα μπεις στην βρατσέρα μου

Κλαίει το μαϊστράλι
και σαν μας βγάλει στο πέλαγο
θα στο πουν με χάρη
οι άσπροι γλάροι πως σ'αγαπώ

Μουσική - Στίχοι: Βασίλης Γραμματικόπουλος
Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς
δίσκος 45 στροφων

Αλλάζουν οι καιροί, περνάν τα χρόνια...

Αλλάζουν οι καιροί, περνάν τα χρόνια
του κόσμου το ποτάμι είναι θολό
μα εγώ θα βγώ στου ονείρου τα μπαλκόνια
για να σε ιδώ σκυμμένο στον πηλό
καράβια να κεντάς και χελιδόνια

το πέλαγο πικρό και η γή μας λίγη
και το νερό στα σύννεφα ακριβό
το κυπαρίσσι η γύμνια το τυλίγει
το χόρτο καίει τη στάχτη του βουβό
κι ατέλειωτο του ήλιου το κυνήγι

κι ήρθες εσύ και σκάλισες μια κρήνη
για τον παλιό του Πόντου ναυαγό
που χάθηκε, μα η μνήμη του έχει μείνει 
κοχύλι λαμπερό στην Αμοργό
και βότσαλο αρμυρό στη Σαντορίνη
κι απ' τη δροσιά που σάλεψε στη φτέρη
 πήρα κι εγώ το δάκρυ μιας ροδιάς,
για να μπορώ σε τούτο το τεφτέρι 
καημούς να συλλαβίζω της καρδιάς,
με του παραμυθιού το πρώτο αστέρι.
Μα τώρα που η Μεγάλη φτάνει Τρίτη
και Ανάσταση θα αργήσει να φανεί
θέλω να πας στην Μάνη και στην Κρήτη
με συντροφιά σου εκεί παντοτινή
το λύκο, τον αητό και τον αστρίτη.
κι άμα θα δεις κρυφά στο μέτωπό σου,
 να λάμπει μια απαλή μαρμαριγή
τ'αλλοτινό πεφτάστερο, 
σηκώσου,
να ζωντανέψεις πάλι μια πηγή 
που καρτερεί στο βράχο το δικό σου.

Ποίηση: Νίκος Γκάτσος
Μουσική : Ηλίας Ανδριόπουλος
Ερμηνεία; Μανώλης Μητσιάς
Απαγγελία: Γιάννης Φέρτης

Κούκος μονός σ ένα ταμπλό τον πόνο ξόρκισα, χρόνια πληρώνω και χρωστώ και ας λες πως ξόφλησα...

Ένα email που πήρα σήμερα πολύ πρωί  από μια καλή μου φίλη  έγραφε:
"αλκης αλκαιος το ψευδώνυμο  του ποιητή από την Πάργα που σπούδαζε νομική στην Αθήνα όμως τον σακάτεψε από το ξύλο η χούντα του Παπαδόπουλου και σήμερα τον φροντίζουν στην Πάργα οι στενοί του συγγενείς. Ισως κάποια φορά κάνεις και γι’ αυτόν κάποια ανάρτηση ……και αν όχι  ίσως σου αρέσουν τα ακούσματα  " και με παρέπεμψε στο http://vorioionio.blogspot.gr/2012/07/blog-post_04.html όπου υπάρχουν δύο βίντεο στα οποία μιλάει  ο Θάνος Μικρούτσικος για τον Άλκη Αλκαίο



 Πολλές πληροφορίες δεν γνωρίζω. Ούτε και βρήκα κάτι ιδιαίτερο για τη ζωή του. Σεμνός και με πολύ περιορισμένες εμφανίσεις.  Οι στίχοι του όμως πάντα με συγκινούσαν, γιατί τους χαρακτηρίζει η ποιότητα της γραφής και η ποιητικότητα. 



Στου έρωτα το πρώτο αχ καράβι κέντησα

πήρα το δρόμο του Σεβάχ τον κόσμο αρμένισα.
Μαργαριτάρι και λωτός ήσουν στο Μόλυβο,
μια στο βυθό να σε ζητώ και μια στον Όλυμπο.


Στο Τάζ Μαχάλ και στο Ντεπό άγκυρα έριξα,
στη γέφυρα των στεναγμών τα δάκρυα μέτρησα.
Στη αγκαλιά μιας ξωτικιάς αποκοιμήθηκα,
ήπια νερό της λησμονιάς και σε θυμήθηκα.


Δωσ μου το ρίγος το παλιό
δίχως καμώματα,
κι αν θα μαι λίγος θα χαθώ
τα ξημερώματα.


Ηρθε μια άνοιξη πικρή και μαραζιάρικη
και στην εξέδρα τη χλομή λόγοι δεκάρικοι.
Ξενυχτισμένες διαδρομές που πήγαν άδικα,
για να κλειστούν στα ρετιρέ και στα τρελάδικα.


Κούκος μονός σ ένα ταμπλό τον πόνο ξόρκισα,
χρόνια πληρώνω και χρωστώ και ας λες πως ξόφλησα.
Βγάλε τα μαύρα σου γυαλιά να δω τη θάλασσα,
άλλαξα μέτρα και στάγμα, καημό δεν άλλαξα.



Στιχοι:Αλκης Αλκαιος
Μουσικη:Θανος Μικρουτσικος






Αυτό το βράδυ μη μ' αφήνεις μόνο 
Σ' ένα ναρκοπέδιο γυμνό 
Αυτό το βράδυ που σε πίνω και στεγνώνω 
ή θα σωθώ ή θα χαθώ 


Μείνε ακόμα λίγο 
Μέχρι που να ξεφύγω 
Και κράτησέ με αν θες 
Όσο κρατάει ένας καφές 
Μείνε ακόμα λίγο 
Μέχρι που να ξεφύγω 
Κι ύστερα πες μου γεια 
Και πως θα 'ρθεις ξανά 


Αυτό το βράδυ μη μ' αφήνεις μόνο 
Το μυαλό μου πάει στο κακό 
Αυτό το βράδυ παρηγόρα μου τον πόνο 
Ξεγέλασέ με αγάπη σαν μωρό 


Μείνε ακόμα λίγο 
Μέχρι που να ξεφύγω 
Και κρατησέ με αν θες 
Όσο κρατάει ένας καφές 

Μείνε ακόμα λίγο

Μέχρι που να ξεφύγω

Κι ύστερα πες μου γεια

Και πως θα 'ρθεις ξανά

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος 




Μπρος στον καθρέφτη το πρωί το πρόσωπό σου,
μυρίζει νύχτα, νικοτίνη και αλκοόλ.
Όλοι σου λένε δεν προσέχεις τον εαυτό σου,
πρέπει να κάνεις ένα ιατρικό κοντρόλ.


Κανονικά χτυπάς τη κάρτα στη δουλειά σου,
μια μηχανή σε πρακτορεύει εφτά με τρεις.
Δε σε χωράει το μεσημέρι η φωλιά σου,
και κατεβαίνεις στο λιμάνι να σωθείς.


Στάζουνε σούρουπο στα ντοκ οι ναυτεργάτες,
συνωστισμός στα καφενεία και ερημιά.
Περνάνε δίπλα σου αθίγγανοι διαβάτες,
και μια σκιά γράφει στον τοίχο μοναξιά.


Δίνουν παράσταση το βράδι οι θεατρίνοι,
σ’ ένα κοινό φανταστικό.
Και εσύ σαλπάρεις με το πλοίο του Φελίνι,
σε σκοτεινό ωκεανό.



Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Θεοδόσης






Η νύχτα είναι μαγική
πέφτει στον ουρανό ένα αστέρι
μια μυστική θα κάνω ευχή
(Αλίκη τι κρατάς στο χέρι)


Ένας διαβάτης προσπερνά
κι απ το τραγούδι του μαντεύεις
πόσο τρελά την αγαπά
(Αλίκη πού να ταξιδεύεις)


Τρέχει η σελήνη η μικρή
μες στους αιθέρες σαν ελάφι
δρόμο να κάνει έχει μακρύ
(Αλίκη δώσ μου το ξυράφι·)
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Η νύχτα φεύγει μοναχή
κι ο ραγισμένος μας καθρέφτης
σού λέει με παγερή φωνή
Αλίκη στο κενό μην πέφτεις



Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία: Κώστας Κάραλης




Η ανάρτηση αφιερωμένη στην  καλή μου φίλη την Έλσα .

Η ζωή μας είναι ωραία μα έχει βάσανα πολλά, πάρα πολλά, πάρα πολλά... Κι όσο θα 'μαστε παρέα πάντα θα χαμογελά.

Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος: Αυτός ο κόσμος είναι σάπιος!

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς


Έρημες κι άδειες οι πλατείες
τα καταστήματα κλειστά
Θέ μου, σαν πόσες αμαρτίες
του ανθρώπου η μοίρα σου χρωστά.
όλοι τραβούν στην αγορά
κι οι ρήτορες απ΄το μπαλκόνι
ποτίζουν τις ψυχές μ΄αφιόνι
και κόβουν χέρια και φτερά.

Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος:
Αυτός ο κόσμος είναι σάπιος!

Άλλοι κοιτάν αριστερά
κι άλλοι δεξιά γυρνάν το μάτι
και περιμένουν όλοι κάτι
σαν στρατιωτάκια στη σειρά.
Και προχωρούν κι οι ποιητές
με χρώματα και ουράνια τόξα
να μοιραστούνε λίγη δόξα
με του λαού τους μαυλιστές.