Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Ποια μάγια μάς ετύλιγαν...


Κείνο το θάμα τ' απονύχτερο
με τ' ολοστρόγγυλο φεγγάρι
πάνω απ' τ' ακύμαντα νερά...

Στάλα τη στάλα μ' άγιο φως κι απόκοσμη γαλήνη
το μπάρσαμο μάς γιόμιζε της ξαφνικής χαράς.
Μάς φόρεσε μιαν άβλεπη κι άβαρη πανοπλία
κι άστραψε ο νους μας αργυρός και γαλανή η καρδιά μας.

Κείνο το βράδυ τ' αστρικό με τ' άγρυπνα λουλούδια,
ποια μάγια μάς ετύλιγαν που να μη φτάνουν ως εμάς
του κόσμου η πίκρα, των λαών το πένθος το βαρύ...

Στρατής Τσίρκας( Προτελευταίος Αποχαιρετισμός ) , Τα Ποιήματα, Κέδρος, 1996

2 σχόλια :

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Διαμάντι!

sofia είπε...

Καλημέρα Ευρυτάνα Ιχνηλάτη.
Σε ευχαριστώ από καρδιάς για όλα τα σχόλια σου, τα τόσο ενθαρρυντικά.
Να' σαι καλά.