Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς...



Στίχοι: Μήτσος Σταυρακάκης
Μουσική: Μιχάλης Σταυρακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Ο έρωτας κι ο θάνατος
ίδια σπαθιά βαστούνε
κι οι δυο με τρόπο ξαφνικό
και ύπουλο χτυπούνε

Όταν φιλώ τ' αχείλι σου
μουδιάζει το κορμί μου
και μες στου ονείρου το γιαλό
χάνομαι γιασεμί μου



Στίχοι: Μήτσος Σταυρακάκης
Μουσική: Μιχάλης Σταυρακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες


Ένα ταξίδι μακρινό
έχω στο νου μου μέσα
με τη φευγάτη σκέψη μου
βαρκάρη ε γιαλέσα.

Να μου φουσκώνει τα πανιά
του χρόνου τ' αεράκι
πίσω να μένει η νιότη μου
σαν έρημο νησάκι.

Κι όπως γλιστρά στα κύματα
και φεύγει τ' όνειρό μου
να συναντήσω κάποτε
κι εγώ το θάνατό μου.

Και κάθε που ροδίζει η αυγή
στις γειτονιές του κόσμου
να σεργιανά τα πέλαγα
σαν αύρα ο στεναγμός μου.




Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

 Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου







Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες


Ήτανε όμορφο θαρρώ
εκείνο τον παλιό καιρό
το καπηλειό μου
γιαλός, καημός και τσικουδιά
βαρμένα μέσα στην καρδιά
με τ' όνειρό μου.

Και κάθε μέρα από βραδύς
ντουγιουρντισμένος ο Βαρδής
με το λαούτο
με το κρασί του στον οντά
στον αμανέ του να κεντά
τον κόσμο τούτο.

Κι ο Σταύρος πέρα στη γωνιά
που για δυό χείλια βυσσινιά
τα σιγοπίνει
παίρνει νερό σαν τραγουδεί
'που το λαούτο του Βαρδή
τον πόνο σβήνει.

Κι ο Μύρος πιάνει το χορό
το χώμα μόνο έχει οχτρό
χρυσά παλάτια
σε κάποια θάλασσα πλατιά
θυμάται, κόκκινα φωτιά
τα δυο του μάτια.

Θυμούμαι κάθε χαραυγή
πού 'λεγα ο ήλιος να μη βγει
στην αγκαλιά σου
όνειρο βάρκα με πανιά
να σεργιανίζω το ντουνιά
με τα φιλιά σου.

Αργό το ζάλο μου, βαρύ
ήτανε ψεύτικος μπορεί
ο έρωτάς σου
ρωτώ διαβάτες στα στενά
αν είδαν μάτια καστανά
σαν τα δικά σου.

Πως να δικάσω μια ζωή
κι ένα αστέρι το πρωί
που τρεμοσβήνει
στο ερειπωμένο καπηλειό
ένα μου όνειρο παλιό
έχει 'πομείνει.




 Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Ζαχαριουδάκης & Γιώργος Μανωλάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες


Από μικρή τής άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη
τις ώρες να σκοτώνει
με τη μαγειρική,
και πέφτανε τα δάκρυα θυμώντας τη ζωή της
και δίναν στο φαΐ της
μια γεύση μαγική.

Κύμινο, μοσχοκάρυδο και κόκκινο πιπέρι,
ποτέ δεν είχε ταίρι
ν' αλλάξει μιαν ευχή,
να χαμηλώσεις τη φωτιά μετά την πρώτη βράση,
να γίνονταν η πλάση
ξανά απ' την αρχή.

Ψιλοκομμένος μαϊντανός, και σκόρδο μια σκελίδα,
να 'φεγγε μιαν ελπίδα
στα μάτια τα μελιά,
και προς το τέλος πρόσθεσε ένα ποτήρι λάδι,
να 'νιωθε ένα χάδι
μια μέρα στα μαλλιά.

Μια νύχτα έπιασε φωτιά μέσα στο μαγερειό της,
που 'κανε το φευγιό της
να μοιάζει με γιορτή,
τέτοια που γύρω φύτρωσαν άσπρα του γάμου κρίνα,
ολόιδια με κείνα
που είχε ονειρευτεί.

Πόσες καρδιές που γίνανε αναλαμπή κι αθάλη,
μας κάμανε μεγάλη
κάποια μικρή στιγμή,
κι αθόρυβα διαβήκανε απ' της ζωής την άκρη,
χωρίς ν' αφήσει δάκρυ
σε μάγουλο γραμμή.






3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Πάσχα με Χαΐνηδες...
Τέλεια...
Χρόνια πολλά!
Αυτές οι "Συνταγές μαγειρικής" χρόνια μου έχουν πάρει τα μυαλά, όπως και το "Καπηλειό" και "Ο ακροβάτης"και άλλα πολλά.

...το ξέρεις μάτια μου πως δεν υπάρχει δρόμος
αφού τον δρόμο τον ανοίγεις περπατώντας...
(ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΦΥΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΩ)

κ.κ.

sofia είπε...

Χρόνια Πολλά
Τι να πω πάλι για τη μουσική σύμπτωση!
Οι Χαΐνηδες και ειδικά ο Αποστολάκης μου αρέσουν πολύ. Δεν συζητώ για μουσική, στίχους, ερμηνεία.
Τις " Συνταγές Μαγειρικής" τις ανεβάζω δεύτερη φορά.( Αυτό το τραγούδι έχει τόση τρυφερότητα όσο και πόνο.Και όσες φορές να το ακούσω άλλες τόσες θέλω να το ξανακούσω.)Την πρώτη συνδύασα τραγούδι με δύο βιβλία γιατί αυτά μου έρχονται στο μυαλό όταν ακούω το ακούω. Το ένα είναι το "Γιάντες" της Μιχαλοπούλου και το άλλο της Φακίνου " Για να δει τη θάλασσα". Τα έχεις διαβάσει;

Από τα τραγούδια των Χαΐνηδων δεν ήξερα πιο να διαλέξω.Τι να πρωτοβάλω σε μια ανάρτηση;

sofia είπε...

Και όσες φορές να διαβάσω αυτό που γράφω δεν πρόκειται να δω τα εκφραστικά λάθη.Τα βλέπω μετά τη δημοσίευση. Συγχώρεσε μου τις επαναλήψεις λέξεων ή την απουσία άρθρων ή την ανορθογραφία.
Ο δαίμων τοτ υπολογιστή!