Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Μια Κυριακή πρωί




Μια Κυριακή η καρδιά μου
βάζει τα γιορτινά της
και ρίχνει στο ποτάμι
όλα τα βάσανά της


Απ' το μπαξέ του ήλιου 
κόβει ένα γεράνι
στο πέτο το καρφώνει
και βγαίνει στο σεργιάνι


Μια Κυριακή η καρδιά μου
μια Κυριακή πρωί
πεντόβολα στο χέρι
έπαιξε τη ζωή


Μια Κυριακή η καρδιά μου
με τον καημό μαλώνει
την άγκυρα μαζεύει
και πιάνει το τιμόνι


Με τα θαλασσοπούλια
στα πέλαγα αρμενίζει
όσο να πέφτει ο ήλιος
όλη τη γη γυρίζει



Συνθέτης: Βασίλης Δημητρίου
Στίχοι: Bαρβάρα Τσιμπούλη
Ερμηνεία: Χαρις Αλεξίου

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Τι ωραίο τραγούδι μέσα στην απλότητά του!
Χρόνια είχα να το ακούσω.
Μ' έφερες πολύ πίσω...

Αισιοδοξία στους στίχους, στη μουσική, στην ερμηνεία.
Ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε...

Μελαγχολικό:
http://www.youtube.com/watch?v=LORIXA2PlS0

Σημερινό:
http://www.youtube.com/watch?v=Xnge3SGzX54&feature=related

Κλασικό:
http://www.youtube.com/watch?v=3E_Sx8mpDU4&feature=related

Και ΤΟ τραγούδι:
http://www.youtube.com/watch?v=Ea8I38IPaSM&feature=related

Και πολλές άλλες... (μουσικές) Κυριακές, ων ουκ έστιν τέλος!!!


κ.κ.

κ.κ. είπε...

Μου θύμισες ένα παλιό καλό τραγούδι!

sofia είπε...

Καλησπέρα σας διπλές μου κ.κ

Να είστε καλά