Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει



Τους κάμπους βλέπει που ακόμη ορίζει
με το σιτάρι, με τα ζώα, με τα καρποφόρα
δένδρα. Και πιο μακρυά το σπίτι του το πατρικό,
γεμάτο ρούχα κ’ έπιπλα πολύτιμα, κι ασημικό.

Θα του τα πάρουν — Ιησού Χριστέ! — θα του τα πάρουν τώρα.

Άραγε να τον λυπηθεί ο Καντακουζηνός
αν πάει στα πόδια του να πέσει. Λεν πως είν’ επιεικής,
λίαν επιεικής. Aλλ’ οι περί αυτόν; αλλ’ ο στρατός;—
Ή, στην κυρία Ειρήνη να προσπέσει, να κλαυθεί;

Κουτός! στο κόμμα να μπλεχθεί της Άννας —
που να μην έσωνε να την στεφανωθεί
ο κυρ Aνδρόνικος ποτέ. Είδαμε προκοπή
από το φέρσιμό της, είδαμε ανθρωπιά;
Μα ως κ’ οι Φράγκοι δεν την εκτιμούνε πια.
Γελοία τα σχέδια της, μωρά η ετοιμασία της όλη.
Ενώ φοβέριζαν τον κόσμο από την Πόλι,
τους ρήμαξεν ο Καντακουζηνός, τους ρήμαξε ο κυρ Γιάννης.

Και που το είχε σκοπό να πάει με του κυρ Γιάννη
το μέρος! Και θα τόκαμνε. Και θάταν τώρα ευτυχισμένος,
μεγάλος άρχοντας πάντα, και στεριωμένος,
αν ο δεσπότης δεν τον έπειθε την τελευταία στιγμή,
με την ιερατική του επιβολή,
με τες από άκρου εις άκρον εσφαλμένες του πληροφορίες,
και με τες υποσχέσεις του, και τες βλακείες. 


 ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ 9-12- 24                             Κ.Π.Καβάφης       



 Νέα  Τέχνη, φύλλα 1924: 7-10 (Ιούλιος- Οκτώβριος), Αφιέρωμα Κ.Π.Καβάφη, Έκδοση Ε.Λ.Ι.Α, Αθήνα 1983


                        

1 σχόλιο :

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα Σοφία! Χθές βράδυ ένοιωθα "κλεισμένη" απο παντού. Και πήρα τα ποιήματα του Καβάφη και άρχισα να τα διαβάζω,υπό το κράτος κάποιων δυσκολιών.Και είδα καινούργια πράγματα και μού δημιουργήθηκε καινούργιο ενδιαφέρον γι αυτά."Είν΄όλ΄αυτά τα πράγματα πολύ παληά-το σκίτσο, και το πλοίο, και το απόγευμα".Αφιερωμένο στη διαρκή σου δημιουργία! Αθηνά