Είπες εδώ και χρόνια: «Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός». Και τώρα ακόμη σαν ακουμπάς στις φαρδιές ωμοπλάτες του ύπνου ακόμη κι όταν σε ποντίζουν στο ναρκωμένο στήθος του πελάγου ψάχνεις γωνιές όπου το μαύρο έχει τριφτεί και δεν αντέχει αναζητάς ψηλαφητά τη λόγχη την ορισμένη να τρυπήσει την καρδιά σου για να την ανοίξει στο φως.

Γιώργος Σεφέρης

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Γαρούφαλα του δειλινού...





 Ο στίχος του τίτλου είναι από το ποίημα
 " Οι μοιραίοι" του Κώστα Βάρναλη


7 σχόλια :

ΔΑΝΑΗ είπε...

απίστευτη η ομορφιά των εικόνων!

teleytaios είπε...

Πολύ όμορφες εικόνες, ταιριάζουν και με το στίχο του Βάρναλη.

Την καλημέρα μου

sofia είπε...

Πολύ ωραίες οι εικόνες πράγματι,αλλά παρακολουθώντας μία παρουσίαση για τη μόλυνση του ουρανού, αναρωτιέμαι αν το χρώμα αυτό είναι φυσιολογικό και οφείλεται στις αντανακλάσεις του ηλιακού φωτός την ώρα της δύσης ή στα χημικά της ατμόσφαιρας.

Ανώνυμος είπε...

Τα σύννεφα μου θυμίζουν πάντα το συγκεκριμένο ποίημα του Σκαρίμπα. Mε γοητεύει από τα γυμνασιακά μου χρόνια ο ρυθμός του, ο τονισμός των λέξεων για τη ρίμα, οι εικόνες του, η μελαγχολία του.

Ας ξεφύγουμε λίγο από την αντιποιητική πραγματικότητα...


Οι φίλοι

Πήγαιναν τα σύγνεφα έρημα στο δείλι,

Τα βουνά βουβά στην ατμοσφαίρα,

Ταξιδεύαν μου - αμίλητοι οι φίλοι

στον αέρα.


Είπα: οι φίλοι μου!... Η ζωή μου τρέμει-

Οι τελευταίοι πάν' μονάχοι τους οι τόποι

Άπιαστοι οι γνωριμίες μου ανέμοι

κι οι ανθρώποι.


Όνειρο ήταν, ήταν πλάνη το πώς

Ζούμε, φτάνει η ζωή μας φίλους νάχει,

Χώρια ή αντάμα πάμε, όπως

και μονάχοι.


Όπως τα σύγνεφα έρημα στο δείλι,

τα βουνά βουβά στην ατμοσφαίρα.

Όπως αμίλητοι πάνε οι φίλοι μου

Στον αέρα ...

Γιάννης Σκαρίμπας

(Αφιερωμένο εξαιρετικά σε σένα, Σοφία!)


κ.κ.

sofia είπε...

Τα σχόλια σου είναι μοναδικά αγαπημένη κ.κ(ανώνυμη)
Πάντα βρίσκεις ταιριαστά ποιήματα.
Και οι αφιερώσεις σου με υποχρεώνουν.
Δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω.

"Άπιαστοι οι γνωριμίες μου ανέμοι

κι οι ανθρώποι." (Αυτοί οι στίχοι με εκφράζουν)

Να είσαι καλά

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Ονειρεμένες οι φωτογραφίες σου!
Και η επιλογή του τίτλου, ιδανική!

sofia είπε...

Να'σαι καλά Ευρυτάνα Ιχνηλάτη

Την αγάπη μου