Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Παραμονή Χριστουγέννων

Φωτογραφία: Βούλα Παπαϊωάννου

Επιμέλεια ofisofi //atexnos

…Δεκέμβρης μήνας. Ο Αντώνης Πάντος κάθεται με δυο άλλα παιδιά απ’ άλλα χωριά, σαν κι αυτόν. Αποβραδύς νηστικά, στέκονταν στο μαγειρείο, μπροστά στις κατσαρόλες  π’ άχνιζαν και κοίταζαν ικετευτικά το μάγειρα στα μάτια. Κείνος άρπαξε την κουτάλα μέσα από τα πλύματα και τους είπε μουσκέβοντας τα από την κορφή ως τα πόδια.

– Ουστ. Φαΐ δεν έχει αν δε μου πληρώσετε τα χρωστημένα.

Ξημερώνει ο θεός τη μέρα. Κι ήταν κοντά τα χριστούγεννα που πλημμυρίζει η γης απ’ του θεάνθρωπου την αγάπη. Στο δρόμο προς το σχολειό, έχει ένα μεγάλο φούρνο. Απόξω τρία παιδιά, κοιτάζουν λαίμαργα τ’ αχνιστά ψωμιά που ξεφουρνίζει κι αραδιάζει ο φούρναρης. Ένας πόνος στην κοιλιά και το χέρι τ’ Αντώνη άθελα τράβηξε μια πέτσα απόνα ψωμί.

Χραπ, έκανε η φκιαριά του φούρναρη πάνω στο χέρι του παιδιού, κι η πέτσα του ψωμιού έπεσε καταγής μ’ ένα δάκρυ  που κύλησε μαζί.

Όποιος δεν είδε νηστικό παιδί μπροστά σε φούρνο, κι όποιος δεν ένιωσε τη λαχτάρα του ψωμιού τίποτα δεν ένιωσε απ’ τους καϋμούς του φτωχόκοσμου…

Κώστας Πουρναράς (Μπόσης), Εμείς θα νικήσουμε, Εκδοτικό «Νέα Ελλάδα», 1953



2 σχόλια :

Rosa Mund είπε...

Να τα πούμε; (Να τα πούμε...)






[κάλαντα χριστουγέννων]



ξημέρωμα παραμονή άσπλαχνης εορτής

με την προσωρινή ησυχία

πηγάδι που ξεχείλισε τα μάτια μου

σαλιγκάρι μετά από βροχή οι σκέψεις μου

αλητήριο ψέμα το σαρξ εκ της σαρκός
απεγνωσμένη επανάληψη με τόσους
πνιγμένους μετανάστες



με τον καιρό συνηθίζεις καθώς φαίνεται

διαλέγεις μαθαίνεις υποκύπτεις

ή αναγκάζεσαι να παραδεχθείς

- για να χρησιμοποιήσω μια λούμπεν
έκφραση της βιοπάλης – να μη ζεις καλά
αλλά όλο και πιο χειρότερα



τα ευτυχισμένα χριστούγεννα ανάμνηση
– δεν θα μου αναγνωριστούν
ως προϋπηρεσία ζωής

τα κακά χριστούγεννα ως επιβεβαίωση
των καιρών – στο εξής ως δεχούμενα
– χτυπούν το κουδούνι μου πιτσιρικάδες
να πουν τα κάλαντα – να πω την αλήθεια
ντρέπομαι αλλά δεν ανοίγω – κύριε
συγχώρεσε με που ερμήνεψα
τα όρια της φτώχειας μου – το ριζικό μου
υπηρετώ – ποιανού κόσμου άραγε
είναι χαρά αυτή η γιορτή; – να δώσω
πέντ’ έξι αυγά να πάτε σ’ άλλη πόρτα;

ΒΑΣΟΣ ΓΕΩΡΓΑΣ

sofia είπε...

Δυστυχώς επίκαιρα τα κάλαντα του Βάσου Γεώργα. Ευχαριστώ που μου γνώρισες τον ποιητή.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!