Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Νύχτα. Μια νύχτα ακόμα στις χιλιάδες νύχτες



Νύχτα.
Μια νύχτα ακόμα στις χιλιάδες νύχτες.
Ερημιά.

Πόσοι άνθρωποι απόψε αυτή την ώρα
κλαίνε ολομόναχοι
ζητιανεύουν
κοιμούνται κάτω απ' τις εκκλησιές
πόσοι αγκαλιάζονται παράφορα μες στο σκοτάδι.
Πόσοι άνθρωποι απόψε αυτή την ώρα
καίγονται από μεγάλα όνειρα
κρυώνουν από λησμονιά
πόσους απόψε θάβουν στα στρατιωτικά νεκροταφεία.

Πόσοι απόψε ξεκινάν περήφανοι
πόσοι γυρίζουν νικημένοι
πόσοι χωρίζονται για πάντα χωρίς να ξαναϊδωθούν ποτέ
πόσοι αγρυπνάνε πλάι σε νεκρούς ενώ απ' τ' ανοιχτό 
           παράθυρο ακούγεται να βουΐζει ο κόσμος
πόσοι φωνάζουν απελπισμένα, πόσοι σωπαίνουν πιο απελπισμένα
οι φάροι αναβοσβήνουνε μακριά
κυλάνε ουρλιάζοντας τα τραίνα μες στη νύχτα
κυλάει κυλάει ο χρόνος
οι πολιτείες κοιμούνται τυλιγμένες στην καταχνιά.

Πόσοι άνθρωποι απόψε σέρνονται μες στο σκοτάδι
μεταφέρουν πυρομαχικά
ανατινάζουν τις γέφυρες
βάζουν μεγάλες φωτιές
προδίνουν
πόσοι άνθρωποι απόψε αυτή την ώρα
πεθαίνουν μες στη νύχτα  σιωπηλά
για να μπορούμε εμείς να ζήσουμε αύριο - 
ζωή ζωή
σ' ακούμε να σε ποδοπατάνε μες στη νύχτα
σ' ακούμε μέσα στο σκοτάδι να φωνάζεις βοήθεια
α, ζωή
στη μια γωνιά σε ντουφεκίζουν
και στην άλλη σηκώνεσαι ξανά και τραγουδάς
μ' ακόμα πιο δυνατή τη φωνή σου...


Τάσος Λειβαδίτης , Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο,Αθήνα 1956

Δεν υπάρχουν σχόλια :