Μελέτα, μα έχε άγρυπνα και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή...

Δημήτρης Γληνός

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

Αυτό το τραγούδι στο χρωστάω



Εσύ μακριά να χάνεσαι
το σπίτι μας να καίγεται
κι ο πόνος που δε λέγεται
μονάχα τον αισθάνεσαι
με κάψιμο στο στήθος
μέσα στο άδειο πλήθος.

Μα ήταν όνειρο κακό
και πλάι σου ξενύχτησα
χαϊδεύοντάς σου τα μαλλιά
κι ακούγοντας στα σκοτεινά
την ήσυχή σου ανάσα.

Οι δρόμοι που σε κλέψανε
στα μάτια σου σωπαίνουνε
και στο κορμί σου δένουνε
τα χέρια που χορέψανε
στο σώμα σου τραγούδι
να γίνει αγγελούδι.

Μα ήταν όνειρο κακό
και πλάι σου ξενύχτησα
χαϊδεύοντάς σου τα μαλλιά

κι ακούγοντας στα σκοτεινά
την ήσυχή σου ανάσα.

Κι εγώ που χρόνια ζω εδώ
κοντά σου ταξιδεύοντας
στον πιο δικό σου ουρανό
και μ’ έναν κόμπο στο λαιμό
μαθαίνω ν’ αγαπάω
αυτό το τραγούδι στο χρωστάω.


Στίχοι - Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία : Μανόλης Λιδάκης

(στο σύντροφο  μου)

Δεν υπάρχουν σχόλια :